هنوزم راه داره
دلم میگه اره
عقلم میگه نه
جنگ بزرگیه
ولی عقلم برده
حالا باید بشینم و نگا کنم ویران شدنمو
با این وجود نمیتونمم برم
باید بشینم و نگا کنم
بشینم غصه بخورم
هی یادش بیفتم و فااااک
نمیتونم فراموشش کنم
انقد خوبه که نمبخام فراموشش کنم
غمشم خوبه
اون دردسره
و من شرور پی دردسر
،
دو روز اومدیم زندگی کنیم
چرا هی باید قوی شیم
هی تجربه میشه و مرضضضض
تو رفتی پی زندگیت
و منو یادت رفته
چقد امیدوار از خواب بلند شدم
فکر کردم اشتی کردی و اینجایی
خوابتو دیدم
قهر بودی باهام
مثل پرنده ای که اتیش گرفته باشه خونش
همی طور بی تاب
،
تو قشنگی
اونجایی که خودت به خودت میگی چقد سادم
اونجا یبار دیگه دلم عمیقا برای خودم سوخت
،
بد کاری باهام کردن
حالا همه عمرم باید افسوس بخورم
دیگه درست بشو نیست این غم
،
تو رفتی و منو هم نمیزاری برم
عشق این نیست در بند نگه داری
،
به وسعت سکوت مرگ ...
میدونم فقط میخاست منو نگه داره
میدونم فقط میخاست یکی تو ذخیره داشتهب اشه
میدونم من براش مثل لاستیک زاپاسم
،
ولی دوسش دارم
منه ساده دوسش دارم
من براش صبر میکنم
و دوباره یه چیزی توی سینم میسوزه
انگار یادش توی قلبم اتیش بپا میکنه
،
تو چیکار میکنی که انقد زور داری ؟
تو چیکار میکنی که نبودنت از همه بودن ها قشنگ تره
من حتی به فکر تو گریه کردن رو ترجیح میدم تا با دیگری خندیدن
،
تو نیستی ولی نفس به نفس باهات زندگی میکنم
یادت مثل نوره مثل تاریکیه ، همه جا هست
تو خود منی که اون دور دورا زندگی میکنه
،
دلم میخاد تنها بشم و فقط دوباره گریه کنم
انقد گریه کنم تا تموم بشم
مثل ابر ها که وقتی خیلی ببارن تموم میشن
دوباره دلم مردن میخاد
حالا بهونه و کلی خشم دارم برا دو زدن :(
دوباره به پوچی و هیچ رسیرم
دلم میخاد خودمو خلاص کنم
چقد نادونم و گیج گم
چه جادویی داره این اخه
عقلم به کلی از دست میره
،
افسوس افسوس افسوس
تا ای قلب کار کنه داغش به دلمه
،
موندیم چی میخایم
چیکار داریم میکنیم
فکر کنم به بد ترین شکل ممکن عمل کردم
خدا بخیر کنه و امید چنین نشده باشه :|
احتمالش خیلی هست :|
،
یه عمر دیگری رو گفتیم خره
حالا خودمون خر ترین شدیم
دلم میخاد از این سفر بر نگردم
زندگی در این بسیار خوب بودنش
بسیار خالیه برام